کویر مرکزی ایران یا کویر بزرگ ، بیابان سفت و خشکی است از ریگ و سنگ چخماق و لای و لجن و گل چسبنده و لزج .مسافران بخت برگشته ای که در قدیم در شش ماه دوم سال از این منطقه می گذشتند می دانند که این بیابان چه باتلاق وحشتناکی بوده است. نمود دیگر این کویر بزرگ ؛ دریاچه ی نمک بوده و هست. این دریاچه ها معمولا در فصول بارانی سال پدید می آیند و در تابستان به  علت گرمای شدید و تبخیر فراوان به نمک زار  تبدیل می شوند.دریاچه نمک ممکن است یک تا ده سانتیمتر ضخامت داشته باشد ، زیر سطح آب و نمک آن ؛ که زیبایی خاصی به آن می بخشد ؛ لایه ای از لجن چسبنده هست. اما به تدریج آن قدر نمک در سطح آن رسوب می کند که گویی لایه ای از یخ بر آن بسته است. امواج خروشان دریای کویر بزرگ ، همان تلماسه ها و ماسه هایی است که  پیرامون آن را احاطه کرده اند و همین اوصاف در چشم گردشگران نازیسته در کویر بزرگ ؛ شکوه و زیبایی خاصی دارد!